مثل هم شدیم

می گفت: آخه زندگی در خارج هم همه اش کاره.هیچ کس کسی رونمی بینه .همه اش کاره ،کار . گفتم مگه الان زندگی در ایران اینگونه نیست ؟ مگر مثل ماشین نشدیم زن و مرد باید کارکنه . فقط آنها زودتر به اینجا رسیدند .

پذیرفت .آره ما هم الان همین طوریم

چه سخت و نا آرام هستیم

می گوید چرا نمی نویسی آخه چه نویسم ؟

درین سرای بی کسی 

کسی به در نمی زند

به دشت پر ملال ما 

پرنده پر نمی زند

نه در وطن ونه در میان رفقا حس بودن داری

و نه در هیچ کجای دیگر

همه سنگ شده ایم ، سنگ

حسرت ترکیدن

جامعه تنهاست . و هرکس به شکلی کمک می خواهد. این روزها برای نجات دادن انسانی از چوبه دار مدام باید چشمت به پولهای جمع آوری شده باشد .شده ایم ملت همه کاره هیچ کاره . آلودگی هوا ، آلودگی محیط چنان مشتی به صورت می خوره ..

و من به شعر اخوان ثالث فکر می کنم

خوش به حال انارها و انجیرها 

دلتنگ که می شوند می ترکند

خون ما مدام می جو شه

فکر نمی کنم کسی از حادثه  رخ داده در حریم کعبه خوشحال باشه . اینکه چرا می رویم ؟ برای این دم نیست .ناراحتم از اینکه این همه مفقود داریم .آخر چطور عربستان متمول این ماجرا را سریع جمع نمی کند .به گمانم یه رویدادی داره رخ می ده و اصلن برایشان مهم نیست که کی چی فکر می کنه؟بیچاره مردم

اول مهر امروز من

احساسِ تغییر نکرده هنوز وجود داره .حس اول مهر، عجیب امسال در من وجود داشت .صبح دوست نداشتم بلند شم هر چند عطش دیدن جوانان مرا به خود می خواند.

فکر می کنم هرگز دوست نداشتم از خانه جدا شم .هرگز صدام در نیامد .ولی یه چیزی

که هنوز در من می جوشه واز قُل قُل نیفتاده و سخت می جوشه اول مهرست.

هیچ شباهتی امروز با دیروز نداره .آموزگاران گل من ، خانم ایرانی مدیر پر ابهت من

وخانم قاسمی ناظم مهربان و مادرم که با عشق موهایم رو درست می کرد و همه می گفتند : وای مامانت چه کرده .همه رفته اند و امروز را بیشتر یادشان می کنیم.

به جایی می رسیم از یاد می بریم

چه طوفانی ست از دروغ .از آزار رسانیدن به یک دیگر.می بینی تا دیروز به نان شب محتاج بوده و وقتی به قدرت می رسد همه گذشته خود را از یاد می برد .این تاج چه بلایی ست که او را به خصمانه ترین کار وا می دارد؟

نیست کسی

خسته ام .خسته . از این زندگی که همه سیاستمدار و خسیس و حقه باز شده اند .همه منافع خود را می بینند . ریش سفیدی نیست و آنکه هست خود نیاز به کسی دارد . 

لعنت به جهل که ما را به اینجا می کشاند

با مهربان تر شدن اروپا نسبت به مهاجرین کمی امروزبهتر گذشت . چرا ملت ها باید به این روز دچار شوند؟

بشار اسد و شورشیان و داعشی ها بلای جان اسلام شده اند .مگر همه باید فرار کنند؟

آنها نیز که مانده اند اگر بتوانند می روند .چرا آنگولا دین اسلام را ممنوع می کند؟

کشورهای مرفه اسلامی با زیر پا گذاشتن انسانیت ،با فقر شدید مردم با کشتار ونابود کردن آثار اجدادشان و زیر پا گذاشتن همه حقوق زنان موجب این مصیبت هستند.

باید گریست چون همه چیز واضح وروشن ست ولی نمی توانی کاری کنی.

لعنت به جهل ، به خرافات و دور شدن از انسانیت

ترک کردن

خسته از آتش ، از دود

از نبودن سقف وصدای ساعت

که بلند شو ، وقت کارست

مهاجرین می روند

سیگار نمی کشند 

از خاکستر می ترسند 

از دود می ترسند

و من به مهاجر مانده فکر می کنم

به پدرم 

که ماند و خاموش 

ترک ِخاکستر و دود کرد 

او آدم را ترک کرد

مهاجرین

سیل حرکت انسانهای تحت فشار و جنگ زده به سوی اروپا حتا غربی ها را نیز غافل گیر کرده  .پیداست ، بجز خرابی و روی کار آمدن گروهی وحشی وزندگی برانداز و علاقه مند به برده گرفتن هیچ حرکتی درپیش نیست.پس یا جهان باید قبل از اینکه دچار مشکلات خارج از تصور شود به این جنگها خاتمه دهد ویا منتظر پیام این حرکت ها باشد.

سینما رکس . نامی ماندنی

هنوز بعد از 37 سال آتش سینما رکس برای ما خاموش نشده .اشتباهی فاحش که شهری و مردمی را مادام العمر در آن روز نگه خواهد داشت .و حالا می خوانم که سینما رکس داره پاساژ می شه .به عبارتی داره از شهر حذف می شه.

اطمینان دارم روزی داستان این درد روی میز بازخواهد گشت .

حمله به یک خانواده و....

باورم نمی شه که کسی به دلیل مخالفت و بخاطر دین در خانه کسی آتش بیافریند .نابود کردن .زندان انداختن و هرگونه عملی که باعث مرگ و اذیت شدن بشه کار یه انسان نیست . شیطان همین افراد هستند .نوزادی قبل از لمس زندگی سوخت و پدرش چند روزی بعد .مادر و پسرش همچنان در بیمارستان . بابا چطوری بگیم خدای واحدی داریم . حقیقتی روشن تر از این هست.؟

روز خبرنگار بود . اصلن وقتی قلمشان شکسته است .وقتی تحمل آنها را ندارند .چه نیازست به این روز . مهم بودن آنهاست در این زمان نیازی به عوام فریبی نیست .

خبرنگار عزیزم : هر روز ، روز توست.سلامت باشی

جهان پر از سیاست شده . ملت ها ناظر و ناراضی زندگی می گذرانند .خوشا به حال 

حیوانات جنگل . حداقل اسم خاصی مثل ما دنبالشان نیست .منظورم اشرف مخلوقات بودنه .امروز مدام می گند ملا عمر رهبر طالبان مرده .ترکیه به اسم داعش داره گروههای ترک را بمباران می کنه  . مجلس ما ، قوانین ما ، توافق هسته ای

همه و همه  مردم را داغان کرده . همه فیلم ساز شده اند . آخه ملت ها که منظورم مردم ست چه باید بکنند ؟ فساد دنیا را در بر گرفته باید تحولی پیش بیاد  

تغییری برای همه 

عکس ، فتوکپی از.........پدر این مردم را در آورده

ضعف مدیریت کشور را فلج کرده . برای ساده ترین کار آنقدر فتوکپی و عکس از آدم می خواهند که می مانی پس چرا ایران در زمره فاسدترین کشورهاست ؟چرا این همه امضا می دهیم و همه اش الکی ست ؟ چرا کاری برای این مسنله نمی شه؟ 

مشکل عدم اعتماد به اکثریتی وآزاد گذاشتن اقلیتی جیغ آدم را در می آره .این نشد

انرزی هسته ای تمام

به راستی ضرر را از هر کجا بگیری سود ست . انرژی هسته ای پرید یعنی هر چه خرج کردند  به باد فنا رفت . 

برای رسیدن به نقطه دلخواه نباید ساز و دهل برداشت و زمین و زمان را فحش داد

نباید سنگ پرانی کرد به قولی باید با پنبه سر برید .

شاید مردم به رفاهی برسند . شاید تغییری مشاهده کنند. 

فقط می گم شاید...

حقوق زنان

حقوق خانم ها همه جا کمتر از آقایان ست ؟ آخه عقل و خرد باید مهم باشد یا زور بازو ؟ پدرم می گفت : تا قانون گذار مرد ست به نفع خودشان قانون را وضع می کنند.

حال خانم ها بعد از قرن ها جدال چه باید بکنند یعنی از شروع راه رفتن به انواع کلاسهای رزمی فرستاده شوند ؟ این جاست که باید دنبال راهی برای خروج از این معزل شد.

گل های لادن

زندگی هیچ دقیقه اش در دنیای مجازی ثابت نمی ماند . هر خبر و هر عکسی مثل خراب شدن آواری تو را له می کنه .هر وقت گل لادن رو می بینم که مهم نیست عکسش باشه یا خودش احساسم به گریه می افته .چقدر از باغچه کوچک مادر تخم گلهای عنابی را جمع کردم.

قدیم ، زندگی بیشتر به آدمیت لباس انسانی می بخشید.

گلهای لادن مادرم بی نظیر بودند.

چه احساس بدی ست حسادت کردن . اینکه دولت ها نظر ملت خود را می پرسند چقدر پسندیده و نیکوست .یونان و همه پرسی خود یک بار دیگه رابطه زیبای مردم و دولت را به ما نشان داد .خدایا خوشا به حال این مردم .

چه سعادتی ست گفتن : تولدت مبارک به تو

روز تولد ، روز فکر کردن ست .چه بودیم و چه شدیم .باید گذشت از همه روزهای

قبلش .امروز مهمه .همه مثل هم نیستیم .عده ای فدایی و عده ای هیچ.این بازی برای همه ادامه دارد . اگر هدیه ام باز کردنی شود برایت آرزوی

مهربانی ، گذشت و آرامش را دارم

کاش زودتر از سن من به آرامش برسی .که وای بزرگترین خوشبختی ست.

اینکه چه می کنند و چه می گویند سالهاست نوشته دفاتر ماست. کاش ما باشیم با دقایق

و گذشت هایمان .تولدت مبارک .

خودم بچه بودم امیدوارم کمی به درد زندگی امروزت خورده باشم .

روز خوبی ست بخند ما برای این مدت انتخاب شده ایم 

خدایا  ، دکل حفاری به این بزرگی مگه می شه گم بشه ؟ خوب معلومه که خریدش 

صوری انجام شده . دزدی مد شده  و گروهی خوب از مد پیروی می کنند .

برای یک ملت شرم آوره .

باز خانم ها

متاسفانه هفته پر تنشی بود . باز به خاطر رفتن  بانوان به ورزشگاهها قشقرقی راه افتاد .چی می شد دولت اینقدر سردرگم نبود ؟

چی می شد اگه این گروه معترض در همه جوانب حاضر بود مثلن مگه این همه اختلاس رو نمی بینند ؟ چرا فقط اعتراض بر سر خانم هاست ؟ 

نبیند

بگذار باد بیاید

             به در خانه من

در نبودم نبرید

جغد نشسته بر لب تخت من 

نکند ، باد ببیند

روی رخسار من

یا که اندام من

آخ  ، گناه ست

       گر باد ببیند 

     روی ِمن

ناکامی اردوغان بهترین خبرامروز بود. هرگز ، هرگز نباید به یک نفر اجازه داد که به جای ملتی تصمیم بگیره. آفرین به ترکیه

جوانی ، نه شکوفه بود

             نه رعد

پشمکی حل شده 

در طبیعتی قیرآلود

خشمگین ، مشت خورده

نگذاشتن بمانیم جوان

ما جنین های پیر 

               ایرانیم

                      جوانی نکردیم

به شوهرم گفتم : حالا که ایرلند اولین کشوری ست که ازدواج همجنسگرایان را با رفراندوم به اجرا در آورده .اگر در ایرلند زندگی می کردی .توچی رای می دادی؟

گفت موافق نیستم .مردها نمی تونند بچه بزرگ کنند ولی خوب مخالف خانم ها نیستم.

چند ساعت بعد گفتم : من رای مثبت می دادم .آخه این جهان تا امروز با این بچه هایی

که پدر و مادر دارند به کجا رسیده که من فکر کنم بهترین کار ازدواج زن و مرد ست.

نه .خودم خوشم نمی آد ولی این دنیا جای خوبی نبوده بگذار امتحان کنند.

در ضمن تبریک به ایرلندی ها .حکومتها باید از مردم نظر بخواهند.اینگونه عدالت

راه خود را می یابد و بار بر دوش چند نفر نخواهد بود.بگذارید جمعی تصمیم بگیریم.

عزیزان .مرثیه دارد آن هم روزها از این وضع جاری بر خشکی

۱۷۵ شهید غواص دست بسته پس از ۳۰ سال از آب بیرون کشیده شدند.چه تاسف و دردی برای مادران چشم انتظارشان می تواند باشد . 

وبرای ما ،سرنوشت آنهاست اگر در قید حیات بودند.

چند نفرشان ،امروز در زندان نبودند و یا اعدام نشده بودند ؟

فکر نمی کنم آقازاده ای می شدند وگرنه سر از آب در نمی آوردند.

عزیزان ،دستانتان باز شد .شما به ما کمک کنید

امروز بالاخره تابلوهای نصب شده در سطح بزرگراه را دیدم. از خط تا کاشی کاری و

هنرمندان ناشناس بود تا آشنا. حرکت خوبی بود .از شعارنویسی چه عایدمان شده ؟

به کجا رسیدیم ؟ بگذاریدهوای دیگری به شهر آید .برای خودتان نیز بد نیست.

آمدنم بهر چه بود ؟ من باید فقط مالیات و نوسازی و انواع و اقسام خواسته های دولت را جوابگو باشم یا اینکه نه .من باید به فکر همنوعان خود نیز باشم ؟چه آنها که نیازمند

نانی اند ، چه آنها که بیگناه در اسارت اند .خدایا آمدنم بهر چه بود ؟

یا اسارت ،یا بگویم : جهان غم نباشد به شادی گرای.

چرا اختیار خود را نداریم . چرا ؟

زندگی چون زمینی ست که ما رعیت آنیم . ولی من ارباب نمی خوام .

من خان و خانزاده نمی خوام .این زمین و خاکش مال منه .

     من!!!!

فال مان ...

کس نگفت فالم چه بود؟

حافظ و مرغان عشق

در کف دستم

صبر دیدن 

            صبر

رقص مردگان ست نه زندگی

چهلم مرگ فرخنده در افغانستان ست .فاجعه زلزله نپال وآنجا هم که جنایت و طبیعت نیست خبر روزت ، ماجرای پولهای کثیف می شود.

طبیعت بی رحم و آدمها بدتر. هیچ بلوری به شفافی حقایق اطراف نیست . نه دادگاه

می خواد نه تحقیق. شفاف و شفاف ست. می درخشد و چشم را می زند.

اسم این زندگی نیست.

شیراز و........

شیراز.ببین شهرخاطرات من چگونه دستخوش عدم مدیریت شده .ببین عین فیلم های

وسترن در وسط شهر زدوخورد می شه وآب ازآب تکان نمی خوره ؟

ببین چگونه سگ می کشند ؟ انگار همه کارها انجام شده و فقط سگها مشکل شهر وحیات ما شده اند . خیلی سخته .که شهر یتیم شود.

 

درود بر شما

درود بی پایان به آموزگاران عزیزمان . آنها که معیشت زندگی ، جانشان را به لبشان آورده . اجازه ندهیم ما را خوار و ذلیل بدانند.

درود بر شما.

بس کنید

ولوله ایست از ناله و خون

فقر و بیماری و درد

خدا را چه به رنگ و دین

تو چه رنگی و چه فکری داری

بس کنید 

آدمیت طلبید 

خدا راچه به

 زندان و دار 

خدای واحد

ما مسلمان ها چرا به جان هم افتاده ایم ؟ مگر خدای ما واحد نیست ؟ ما چه شیعه باشیم

چه حنفی ، مالکی ،سنی و حتا وهابی همه و همه مسلمانیم . 

معتقدات ما نباید موجب جنایت بشه .جنگ های صلیبی نباید تکراربشه.

کاش سر تسلیم و احترام به دین و خدای خود داشتیم

فقط منافع خودمان را می بینیم

حالا نوبت پزشکان ست که به خاطر فیلم طنز مهران مدیری هی اعتراض کنند.چرا آمپر ما زود می پره ؟اگه ریگی توی کفش مان نیست .چرا سر هر چیزی بهانه جویی می کنیم .همه اش منفعت خودمان را می بینیم. آخه چرا 

همه چیزممنوعه ، زشته ، خجالت آوره ؟

درهیچ کاری موفق نبوده ابم چرا؟

سال ۹۴با انرژی هسته ای شروع شد. ضرر رو هر جا بگیری خوبه .این همه هزینه ، هیچ . برای کسب امتیازاتی در جامعه جهانی باید درایت و فکر داشت با ساز و دهل 

نمی توان گام برداشت .

امروز به مخارج انجام شده و مردم فقیر کشورم می نگرم.

یعنی اوضاع اقتصادی بهتر می شه.

یعنی مردم قدرت خرید پیدا می کنند .

یعنی چرخشی واقع بینانه در همه امور چه خارجی وچه داخلی پیدا خواهیم کرد.

راستی شادی چیه؟ حالم از هرچه موشک و تسلیحات اتمی ست بهم می خوره. 

از اول هزینه نکنیم

۲۷ سالی ازپایان جنگ ایران و عراق گذشته .آنچه بر ما گذشت آنان می دانند که در محیط به سر می بردند . وقتی حمله می شد یادمه که فکر می کردم کاشکی آنقدر قوی بودیم که می شد دشمن را بترسانیم کاشکی از ما می ترسید .خدایا چند بار طی حمله آرزوی داشتن یه قدرت مافوق را نسبت به عراقی ها داشتم . بعد شدیم رفیق همین عراقی ها . الان در لوزان سوئیس باز منتظریم .

دیگه خسته ایم از جنگ از شاخ و شونه کشیدن . حالا می دانم بابا ما به آخر هیچ خطی نمی رسیم پس نه هزینه کنیم نه من من 

اجتماعی بیمار

با حوادثی مثل سقوط هواپیما آلمانی و گروههای تروریستی وانواع و اقسام معضلات 

اجتماعی این سئوال پیش می آد که آیا اکثر مردم نیاز به درمان ومصرف قرص های

روحی ،روانی ندارند ؟ جنگل به درون محیط آدمها آمده .سیاستهای غلط ، بیکاری ،

تبعیض وفقر همه را کلافه و خسته کرده .

دوران سرگردانی و پریشانی این انسان روز به روزبیشتر می شه و اقلیتی درحال نابود کردن اکثریتی ست.هرکس باید به درمان خودش بپردازد.

سال بزست

روزهای پایانی سال ست . کاملن خلوت بودن مغازه ها وجود تورم بالا و فقر مردم را به رخ می کشد. مشکلات جامعه کم که نشده هیچ ،انواع ویروس های جدید را نیزبه خود جذب کرده.

امیدی به بهبود نیست .مگر این خانه صاحبی یابد تا درس عشق به وطن را سرلوحه ی

کار قرار دهد ، وترازوی آبکش شده عدالت را ترمیم کند.

سال بزست لیک ما بز نباشیم

روز زن

داستان زنان و خواسته هایشان هر روز پر رنگ تر می شود. گذشت دوران مادران ما.

زنانی مطیع و بی صدا. زنانی که نجابت را در پشت درهای خانه می دیدند و گیسوانی

جمع شده .امسال سال به بردگی بردن ،فروختن و به اجبار شوهر دادن دختران

بوسیله مردان سیاهپوشی بودکه جز اسید و سیاهی چیزی نداشتند.

روز زن بر تمام زنان مبارک.

حجاب ظلم کنار خواهد رفت

وطنم

وطن با ط نیست 

چو عنکبوتی درون تار 

                    افتاده

نیاز عصا دارد 

وطنم  ، تار تنم 

 چو عنکبوتی در تار ست 

     تو بگو .

چه کنم تار نبینم .؟

     وطنم.

تو بگو چگونه نفس کشم تا خوزستان بماند ؟

باز خاک . ما از آب آمدیم یا خاک ؟

خدایا با دولت که نمی توان جنگید . با طبیعت هرگز.

کارهایی بایست می شد .اینک نشده .عزیزان ما در خوزستان چه کنند ؟

باید مرثیه خواند .نشست و خدا را صدا کرد . روز به روز استان پر از بچگی من 

بیشتر گم می شود .امیدی برای کمک ندارم . 

گرد و غبار

این روزها در کنار تمام کمبودها و بی عدالتی های موجود در ایران یه چیز دیگه هم 

غمی بر دل ما شده .گرد و غبار خوزستان .

از بچگی آنجا زندگی کردم . جنگ را گذراندیم . این خاک چه بود؟

چرا مشکلات تمام نمی شه ؟ چرا ؟

حق خوزستان پر نفت این نبود .

یعنی راسته ؟

می گن بارندگی دو روز پیش در اثر بارور کردن ابرها بوده .نمی دونم راسته یا دروغ ؟ چرا به صحبت هایی که می شه باور نداریم ؟این عدم اطمینان چقدر زیاد شده  ولی آرزو می کنم راست باشه .این جز معدود کارهایی ست که منفعتش مال همه مردمه دیگه پولی نیست که تو جیب بره .اگه راست باشه باید هورا گفت.

پس.

هورا .

آزادی زندانی

دیوارها به آزادی می رسند

خواب نیست

دیوار برلین ریخت

مگر دیوار چین بی برده نگشت ؟

کی دیوارها سخت شد؟

و ما از چه زمانی بر آن

آزادی و مرگ بر مستبد را نوشتیم ؟

دیوارها می شکنند

و دیگر هیچ زندانی 

نخواهیم داشت

                

چرا باران نمی بارد؟

ابری نمی گرید

صدای رعد نمی آید

کجاست باران ؟

زمین خشک و رود خشک وفضا

                         ناپاک

سایه های مانده از تن های خسته

رد مانده از هیاهوی ما

 بر زمین ست

آب می خواهد

             تا صیقل خورد

تا کجا می توان ساکت ماند ؟

اخلاق ، رفتارهای حاکم بر نزدیکان و شاید آزار دهنده تر از هرچیز سانسور کردن خودمان این روزها بیشتر ما را می رنجاند .ما تا کجا باید قفل بر بیان و احساس خود بزنیم ؟ در کشوری چون فرانسه کاریکاتوریستی را می کشند و در مقیاس بسیار کوچکتر موجب رنجش ودعوا می شه .آنچنان دیواری دور خود کشیده ایم انگار سوارانی مسلح می خواهند وارد این دیوار شوند .

من از فیلتر کردن احساسم آزرده ام .

کمپین من شارلی ابدو هستم

آسمان بی باران ، شهر شلوغ و بیمار ، جیب های پر پول اندکی وسوراخ جیب های

اکثریتی نمی گذارد اخبار تکان دهنده و آمار وحشتناک مرگ ومیر ناشی از مسائل 

مذهبی را نبینیم.

کم کم چشمان خواب رفته باز و بازتر می شه وجلوی مذاهب سیاسی را خواهد گرفت.

گروهی با زبان و قلم می جنگند وعده ای با تفنگ

امروز همه برای کشتاری که در مجله فکاهی شارلی ابدو فرانسه رخ داد متاسف و

افسرده اند.باورش سخت ست.